Op zondagmorgen vetrokken we op tijd naar de show. Ons was geadviseerd om er om 7.00 uur te zijn. Van de auto naar de hal is een aardige wandeling en het keuren zou al om 8.30 uur beginnen. Zoals al eerder gezegd is de Crufts een hele grote show. In totaal waren er over 4 dagen 22677 honden ingeschreven. Daarvan waren er 338 shelties. In Tansey’s klasse stonden 17 andere jonge teven dus een behoorlijke concurrentie. Het voordeel van de “special puppy class” is dat deze klasse meteen na de “veteran class” is, zodat je niet te veel tijd hebt om werkelijk nerveus te worden. Nu had ik van te voren al niet te veel verwacht en Tansey werkte hier prima aan mee. De hele tijd hield ze haar neus op de grond om alle geurtjes op te snuiven. Op tafel staan en lopen gingen prima maar mooi stil blijven staan was wat al te veel van haar gevraagd. Er waren zoveel nieuwe dingen te zien en alles was interessanter dan kijken naar mij en ook de lekkere gekookte kippenhartjes konden niet op de belangstelling van Tansey rekenen. Als klap op de vuurpijl besloot Tansey, kort voordat de keurmeester nog eens langs alle shelties kwam lopen, naar de buurvrouw achter mij te springen om te kijken wat ze toch steeds in haar hand had. Helaas had ze even niet nagedacht dat ze aan een lijntje zat en daardoor viel ze terug op haar rug. Nadat ze overeind was gekomen, stond ze nog even beduusd te kijken en waarschijnlijk na te denken wat er nu was gebeurd. Daarna schudde ze zich eens en keek mij met haar pretoogjes weer aan. Helaas was op dat moment de keurmeester al voorbij. Gelukkig voor Tansey wist ik al van te voren dat ik de mooiste sheltie weer mee naar huis zou nemen.

Zoals gebruikelijk in Engeland zijn de meeste shelties op shows sables en dat kwam ook tot uitdrukking bij de winnende shelties. Allemaal waren ze sable. Wat wel een unicum was, is het feit dat de beste reu en de beste teef broer en zus zijn. Wat een geweldige dag moet dit voor de fokster Joan Chaplin zijn.

Beste reu werd Keltihope Holly's Summer Son en beste teef Keltihope Summer Breeze At Stevelyn. De strijd voor beste van het ras werd gewonnen door zuslief.
 

Toen de keuring voorbij was en de foto’s genomen waren, hebben we snel onze spullen gepakt en zijn we nog gaan winkelen. Naast het feit dat er altijd veel honden zijn, staan er op de Crufts ook altijd veel stands met vele leuke dingen. Normaliter kan men een dag doorbrengen met het winkelen langs alle stands. Helaas hadden wij die tijd niet maar toch hebben we nog aardig wat stands gezien en verschillende dingen gekocht. Moe maar voldaan zijn we daarna weer terug naar ons hotel gegaan.

Maandag 9 maart zijn we na een rustige start en een uitgebreid Engels ontbijt aan de terugreis begonnen. Net als op de heenreis hebben we nu ook een tussenstop gemaakt. Dit keer zijn we echter in Canterbury gestopt. Gelukkig was het hier niet zo druk als in Oxford maar toch waren we verrast door met name de vele grote groepen jonge mensen met de vele nationaliteiten. Na enkele uren door Canterbury en de vele winkeltjes gelopen te hebben, zijn we doorgereden naar de tunnel om daarna het laatste gedeelte van de reis te ondernemen.
 

Afke Bruijn