Belle villa of belle iglo?

Hallo allemaal,


Belle villa of belle iglo

Nog niet zo lang geleden kwam er 's avonds een grote kartonnen doos binnen gewandeld. Ja, echt waar, de kartonnen doos was net zo groot als de baas. Ik zag er alleen twee schoenen onderuit komen. Zo nieuwsgierig als ik ben, liep ik maar eens achter die kartonnen doos aan. Even later maakte de baas de kartonnen doos open en er kwam een raar grijs opgevouwen ding uit. Ik ging dit maar eens van dichtbij bekijken. Toen de baas het uit elkaar geklapt had en er twee stokken in gedaan had, zag ik opeens wat het was, een echte hondeniglo. En niet zo'n kleintje ook! Djenno en ik kunnen er gemakkelijk met zijn tweeën in liggen en er in spelen. Er ligt ook een dik kussen in, maar daar gaan wij dus niet zomaar op liggen, als het vrouwtje op het kussen een kleed van onszelf legt, dan gaan wij er wel op liggen. In het begin vond ik het toch maar eng zo'n groot geval in de kamer. Ik was net aan de smurfentent gewend en nu staat er een heuse villa, zoals vrouwtje hem noemt. Na een tijdje ben ik er toch maar in gaan liggen, ik heb er ook al samen met Djenno in gelegen. Djenno had natuurlijk weer de grootste plek ingenomen. Ik dacht nog wel een relaxed dutje te gaan doen, lekker languit, je kent dat wel, maar nee hoor, dat feest ging niet door. Als ik nu zie dat Djenno er in wil, dan ga ik er wel eens gauw net voor zijn neus in, ik wil ook wel eens chillen. Jiba heeft de iglo ook ontdekt, als hij bij ons is gaat hij er altijd een poosje in liggen slapen. En jullie raden het natuurlijk al, vrouwtje heeft voor Jiba ook een iglo besteld alleen een maatje kleiner. Oma weet nog van niets, dus die zal wel opkijken als baasje van de week met de iglo verschijnt. Nu kan ik bij oma ook lekker gaan chillen.

Sneeuwpret

Heeft het bij jullie ook gesneeuwd? Hier ligt nog een aardig laagje. Ik ben helemaal gek van de sneeuw en kan er niet genoeg van krijgen. Ik heb al heel wat slidings gemaakt. Ik kom dan heel hard aan rennen om vervolgens een eind door te glijden en dan te eindigen met mijn bek in een hoop sneeuw. Toen ik net bij de Knegtjes kwam wonen lag er nog veel meer sneeuw en toen vond ik het al leuk. Jiba is er nu ook elke dag, voor oma is het veel te glad om met hem te gaan wandelen. Jiba vindt de sneeuw ook helemaal geweldig. En wat is er nu leuker om het vrouwtje nog meer met ons naar buiten te laten gaan dan dat we normaal al doen. We verzinnen van alles, net doen of dat we moeten plassen, bij de achterdeur gaan staan en dan heel zielig kijken, of…..ik heb iets nieuws ontdekt wat ik kan, ik ben van alle markten thuis zoals jullie weten. Ik kan tapdansen, ik noem mij Wickie Astaire. Ik ga dan heen en weer drentelen op het laminaat, heel snel, super snel of heel langzaam. Zo krijg je een beetje het tap gevoel. Mijn vrouwtje die denkt daar héééél anders over, eventjes vind ze het niet erg, maar na verloop van tijd ontploft ze toch lichtelijk en dan gaat ze toch weer een rondje met ons lopen. Ik weet precies hoe ik het vrouwtje in moet pakken. Maar soms lukt het toch net niet, dan geef ik het ook maar op.
 

A.P.K.

Vorige week viel hij weer in de bus de tijd voor een cocktail kaart van de dierenarts. Ik dacht nou dat is gezellig een cocktailtje drinken, maar dit pakte toch anders uit. Met z'n allen gingen we die avond met de auto richting oma, maar alleen Djenno en vrouwtje stapten uit. Ik voelde toen al gelijk nattigheid, hier klopte iets niet. Toen we bij de praktijk aankwame, begon ik hem al een beetje te knijpen. Ik ging zitten bibberen als een rietje terwijl er ook poezen in de wachtkamer zaten waar ik normaal wild van ben. Nu zag ik ze niet eens en had ik alleen maar oog voor de deur, wanneer die open zou gaan en wanneer die man met dat kerstmanbaardje zou verschijnen. En opeens was het zover, ik was aan de beurt, met de baas ging ik naar binnen. Eerst op de weegschaal, ik woog 7,2 kg schoon aan de haak. Dan tanden, oren enz. bekijken en dat was allemaal goed. Maar het ergste moest nog komen, ik zag de dierenarts, hele aardige man overigens, naar de bekende la gaan. Ik wist al wat daar uit zou gaan komen, de spuit natuurlijk. Maar ik heb er eigenlijk niets van gemerkt. Ook kreeg ik nog een neusenting, nou, dat was toch nog wel een beetje een sport om die mij te geven. Maar met een beetje kunst en vliegwerk is het toch gelukt. Wat was ik blij toen ik dat kamertje weer uit was, ik bibberde niet meer en liep heel snel met de baas naar de auto. Gelukkig kan ik weer een jaartje vooruit.
 

Verjaardag Jiba

Onze Koninklijke vriend Jiba is 31 januari 6 jaar geworden. En bij een feestje hoort ook een kado. Vrouwtje had een eend gekocht die kon kwaken. Ik heb er ook één en speel er graag mee. Ik heb hem vandaag even gepimpt, ik heb namelijk zijn poot eraf gebeten. Maar goed, we hadden het dus over Jiba zijn verjaardag. Vrouwtje is gebak wezen halen en wij kregen uiteraard ook iets lekkers. Jiba heeft zelf zijn kado uitgepakt, nou bijna, ik heb ook meegeholpen. We hebben ieder aan en kant van het papier getrokken, leuk spelletje om samen te doen. De rest van de dag hebben we lekker samen gespeeld.

Groetjes en tot de volgende keer,


Wickie