|
Mijn grootmoeder
Mijn grootmoeder, de moeder van mijn moeder, wat een vrouw
die soms prachtige uitspraken deed. Zo was ze gewoon te zeggen - als iemand
haar vertelde dat ze toch weer heel slim uit de hoek gekomen was - "Ja, wie
stil zit, constateert". Waarschijnlijk had ze alles niet zo best onthouden
en haalde ze soms dingen door elkaar, maar ze was toch een mens om nooit te
vergeten. Nog dikwijls denk ik weer aan haar terug en zie haar voor me: Een
kleine vrouw. Haar man, mijn grootvader, was voor die tijd een enorm lange
man en ze moest op een "stoof" gaan staan om zijn wat slordig gestrikte
dasje te verbeteren. Wat het meest aan haar opviel, dat waren haar grote
ondeugende fel blauwe ogen.
Eén van haar favoriete berispingen was: "Kind, je moet bestendig wezen". Hoe
dikwijls ik ook vroeg wat ze daar toch precies mee bedoelde: een duidelijk
antwoord heb ik nooit gekregen. Maar zo met de jaren kom je zelf toch tot de
conclusie, dat het een heel raak gezegde was. Want wat is 'bestendig'
eigenlijk precies. De Dikke van Dalen zegt, als daar een persoon mee bedoeld
is, dat 'niet bestendig' wil zeggen: 'wispelturig'. Een rake opmerking, dat
kan niemand ontkennen, maar een kind van zo ongeveer tien jaar heeft er geen
idee van, wat daar nu precies mee wordt bedoeld.
Dat 'bestendig wezen' komt me nog dikwijls in gedachten, als ik sommige in
de kynologie bekende bladen lees of soms ook wat in sites snuffel. Zó is er
iemand enthousiast met stukjes of inzendingen ter plaatsing ergens heen te
zenden en zó is het enthousiasme over en hoor je nooit meer iets. Wat zou
dat dan soms toch zijn? Ontevredenheid over wat er geplaatst wordt of het
gevoel van niet serieus genomen te worden? Naar mijn idee is het zó, dat -
als je een site of een bepaalde inzending sympathiek vindt - er wel iets
heel ergs zou moeten gebeuren, wil je plotseling afhaken. Bestendig wezen!

Mijn laatste nieuws - en dat vind ik gewoon ontzettend leuk - is dat een
Sheltie van mijn dochter drachtig is en dat we over een paar weken zullen
beleven, dat het hondje ons gaat verrassen met een aardige hoeveelheid pups.
Echo’s verklappen het nieuws en dat is toch wel wat anders dan het
'afvoelen' wat mij vroeger moesten doen.
Zo eindigen we dan, op dezelfde manier als vroeger 'vol verwachting', maar
zo ongeveer weten we wel wat ons te wachten staat
N.J.C. R.v.L. |