LEVENSLANG

Het volgende lazen we in het blad van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden: geschreven door Kay White (De bevruchting geboorte en voeding van honden, helaas uitverkocht) in de Dog World en vertaald door H.M. Barkman-v.d. Weel. Velen van ons zullen er iets in herkennen!

Mannen van foksters, geloof me, als u dit gelezen heeft, kijkt u voortaan heel anders naar uw vrouw! Is uw vrouw nog geen fokster, lees het dan aandachtig drie keer door! Voor u is het nog niet te laat.

Mannen trouwen niet met hondenfoksters, ze trouwen met lieve, onderdanige, attente vrouwen, die van plan zijn man en kinderen op de eerste plaats te laten komen en misschien één of twee huishondjes te gaan houden. Pas na het huwelijk begint de misère: Ze koopt een teefje 'voor de gezelligheid als jij weg bent, schat!', eens een nestje, één pupje aanhouden, dan nog eens dan een dekreu, enzovoorts, tot het hele huis en de tuin propvol met honden zitten en je geen voet meer kunt verzetten zonder op een poot te trappen.

Andere mannen worden bewust gestrikt om zo’n twintig hongerige magen te helpen vullen. Wij vrouwen weten heel goed, dat er maar weinig kennels zijn die zichzelf kunnen bedruipen op het gebied van werk, onderhoud of geld. We hebben een man nodig en de eenvoudigste manier is om daar een fatsoenlijke echtgenoot van te maken en hem pas daarna te vertellen van de plannetjes voor het getrippel van kleine voetjes (vier tegelijk)! Sommige van die gekruiste bandjes op de bruidssluier zijn in werkelijkheid vermomde showlijntjes en de voorzichtige bruid bewaart de satijnen schoentjes voor het eerste nest om op te kauwen.

Er zijn vier soorten echtgenoten van foksters:

1. Vooruit dan maar

2. Enthousiast

3. Onbevangen

4. Met-een-ander-weggelopen


DE VOORUIT-DAN-MAARS

De vooruit-dan-maars hebben ongeïnteresseerde gezichten en zorgen wel, dat ze nooit precies weten wat er gaande is. 'Natuurlijk mag je zaterdag de hele dag de auto hebben, vooropgesteld dat je het eten kant en klaar achterlaat, de was hebt gedaan en er thuis niets kan gebeuren. Waar zei je, dat je heen ging met de hond? Wat, wou je hem laten beoordelen?!' Dit type man is prima, als je maar één of twee honden hebt en de zaken goed in de hand weet te houden.

DE ENTHOUSIASTEN

De enthousiasten zijn niet voor iedereen geschikt, zeker niet voor mij, maar sommige vrouwen zijn er gek op. Er zijn heel wat man-vrouw deelgenootschappen in de kynologie, waar beiden een even groot aandeel hebben en beiden zeer bekend zijn in hondenkringen. Hun huiselijk leven is vast iets ontzettends, als ze allebei keurmeester zijn! En van mijn vriendinnen begon in haar eentje met het showen van een hond, tot haar man er ook belangstelling voor kreeg. Nu zit zij elke zaterdag thuis, terwijl hij er op uit is.

Vermoeide en boze mannen moet je onder alle omstandigheden voorzichtig aanpakken, maar vermoeide en boze mannen, die hun CAC niet gekregen hebben en die drie kwartier bezig zijn geweest om van een parkeerplaats weg te komen! Ik zou liever de hele nacht buiten in de kennel zitten, dan er zo één thuis te krijgen. Je bent de hele dag in touw geweest, maar je kookt een verzachtend maal voor de maag die in de war is van de geslikte vernedering en van de alcohol, je zet het hek open, zodat hij erdoor kan rijden zonder je zelfs maar een blik te gunnen, je haalt de honden uit de auto, duwt zijn leunstoel naar voren, schenkt hem een glaasje in bij zachte muziek...

Is die 2 Uitmuntend dat nou allemaal waard? Als er iemand in mijn gezin moet showen, zal het de vrouwelijke helft zijn. Wij vrouwen zijn zoveel veerkrachtiger, als het om winnen of verliezen gaat. En dan de echtgenoot die ringmeester is bij zijn keurende vrouw, dat is een zeer riskante onderneming! Vaak staan honden en exposanten vergeten in de ring, terwijl er in het verste hoekje even een sissende conversatie wordt gehouden. Je kunt het niet verstaan, maar aan hun gezichten kun je zien, dat ze elkaar wel kunnen vermoorden! Ik kan me geen vrouw herinneren, die ooit ringmeester was voor haar man, dat zou zoiets zijn als samen een heel zwaar meubel versjouwen, terwijl je al van te voren weet dat, wát er ook gebeurt, het jouw schuld is.

Een man die wel iets van honden af weet en er meer van wil weten, kan een verschrikking zijn op een tentoonstelling, vooral als hij daar maar af en toe komt, bij wijze van grote gunst of voornamelijk om te laten zien dat je een man hebt, zoiets als een diamanten broche. Hebt u nooit zo’n man gezien, druk bezig vijanden te maken en mensen, die zijn vrouw het hele jaar zorgvuldig heeft gecultiveerd, kopschuw te maken? Hij zegt: 'Van wie was die afgrijselijke hond, met die scheve kop? 0, heeft die mevrouw hem gefokt? Haha, wat een beest! Wij hebben vroeger ook weleens zoiets gehad, weet je nog schat?'

Hij zal het bezuren voor hij thuis is, je kunt aan haar gezicht zien, dat zij hem voor elk aannemelijk bod zou overdoen, als ze de kans kreeg. Een vreemde, die een hondenconversatie tussen man en vrouw afluisterde, zou waarschijnlijk denken dat 'gek-die-je-bent' een koosnaampje was. Hij prijst de verkeerde honden, trakteert de verkeerde mensen, is weg als ze hem nodig heeft, schrijft de uitslagen verkeerd in de catalogus en verdwaalt bij het naar huis gaan. Hij mag de volgende keer niet meer mee!


ONBEVANGEN MAN

De onbevangen man is erg aardig. Ik heb er een. Zulke mannen weten iets af van de Wetenschap en de Politiek van het showen. Ze weten alleen, dat jij en je honden de beste zijn, ook al denkt de rest van de wereld daar anders over.

Zij blijven thuis op zaterdag, geven de pups hun flesje, nemen de telefoon aan en vertellen trots, dat ze helemaal alleen een pup verkocht hebben. Ze vinden het zo fijn, dat je het echt akelig vindt om te zeggen, dat die pup al verkocht was.


MANNEN-DIE-ER-VANDOOR-ZIJN-GEGAAN

We gaan over tot de mannen-die-er-vandaar-zijn-gegaan. Och, kun je ze dat eigenlijk wel kwalijk nemen? Bij anderen is het eten op tijd klaar, is het huis altijd netjes en kun je allebei je pantoffels vinden. Honden worden zo gauw een alles overheersende hobby en een verhaal van een andere fokster over dat moeilijk ter wereld gekomen nest is vaak veel fascinerender dan wat de directeur zei op kantoor. De gezellige omgang gaat bergaf, omdat zijn vrienden over niet anders dan stambomen en tentoonstelling horen praten en tegen elf uur in hun stoel in slaap vallen. De vrouwen van zijn vrienden dragen zwarte japonnen en denken, dat het hebben van krullend haar en dunne botten eerder een voordeel dan een ongewenste eigenschap is voor een wezen van het vrouwelijk geslacht. Jij kunt niet uit, vanwege de pups en je kunt geen bezoek hebben omdat je doodop bent en nooit op tijd klaar. Zo drijf je snel uit elkaar en er komt een moment, dat jij al je ellende toevertrouwt aan de oplettend luisterende honden, omdat hij zich een nieuw 'teef' heeft aangeschaft, om het zo maar eens te zeggen.


HIJ IS TIEN BOUWVAKKERS WAARD

Een man is handig om rond de kennel te hebben. De doorsnee klusjesman, die ter plaatse is met hamer en spijkers en een stukje ijzerdraad is tien bouwvakkers waard, die volgende week wel een keer zullen komen. En hij mag dan niets snappen van de fijne trekjes van de hondensport, hij kan toch in ieder geval hun vlees snijden. Het is ook nuttig als excuus! 'Ik zal het mijn man vragen', is de geijkte term als we niet ronduit durven weigeren. 'Mijn man vindt het niet goed' betekent vrij vertaald 'Ik heb er geen zin in, maar wil dat niet ronduit tegen je zeggen, uit angst dat je me dat kwalijk neemt'. 'Ik mag niet méér honden van hem kopen of houden, niet méér shows keuren'. Wat een bazige man lijkt hij zo en wat is hij nuttig om de schuld op af te wentelen! Je ziet een eindeloos voetgestamp voor je, hoort hem zeggen waar het op staat, ja je hoort zelfs een zwak zweepgeknal! Niemand van ons gelooft in de dominerende echtgenoot thuis, maar je op hem beroepen is een sociaal aanvaard voorwendsel geworden.

BEHANDEL-JE-MAN-BETER-CAMPAGNE

Eén van de beste redenen voor een 'behandel-je-man-beter'-campagne is, dat ze persoonlijke leningen (renteloos) geven met meer sympathie dan een bankdirecteur. Alle kennels hebben het wel eens moeilijk, als de slagersrekening tegenvalt en je het geld in kleine stroompjes onder het hek ziet weglopen. Ik herinner me een Kerstmorgen. Er lagen geen opwindende pakjes voor mij onder de boom, niets bontachtigs of iets met een lekker luchtje, alleen maar een enveloppe met een cheque van honderd pond, waarop stond 'Voor je honden'. Zo’n bedrag betekent in ons gezin genoeg om me de hele ochtend te laten janken van dankbaarheid, dat hij weet, dat ik meer om mijn honden geef dan om alle geurtjes van de hele wereld. Die gebeurtenis probeer ik me steeds weer voor te houden, als hij me de rest van het jaar tot wanhoop brengt. Voor zoveel begrip moet je wat terugdoen, bijvoorbeeld de pups naar buiten brengen voor hij thuiskomt, op vakantie gaan zonder elke tien minuten te vragen hoe de honden het zouden maken, hoewel je ze de hele nacht op 500 kilometer afstand kan horen janken. Je moet je voor ogen blijven houden, dat je honden heus wel een tijdje verzorgd kunnen worden door andere mensen, maar dat echtgenoten niet zo gehard zijn. Laten we dus het komende jaar een heel stuk aardiger zijn tegen onze mannen, al bewegen ze zich dan misschien slecht, zijn ze slap in de achterhand en wijd van voren, terwijl zelfs hun temperament niet je-dat is. Toen u hem nam, hebt u toch ook niet gezegd, dat u hem alleen als huisdier wilde hebben?